Mijnheer de Drogister…

Scene: bij de buurtdrogist, ergens in een wijk in Den Haag, zo tegen Scheveningen aan, zodat u weet waar het accent vandaan komt dat mij iedere keer weer vrolijk maakt.

Komt een man bij de drogist en spreekt de man achter de toonbank aan met ‘Goeiemôhge mènheiâh duh drogisteâhr… Ik hep un pâh dingeties nodig, om tuh beginnen aambèenzalf. Ik hep gisteâhren Surinaamse Roti gegetuh, extra scheâhrp. Nu had ik vanmôhgen natuuhrrelèk un bui regen aan me kont hangen, dâh wil je nie wete… Die rommel kwam eâh extra scheâhrp uìt en ik hep wat extra moetuh peâhrsen… gevollug: un tros aambèen!’ De drogist pakt een tube aambeienzalf en legt hem op de toonbank en de klant gaat door: ‘Dan nog un Deodôhadôhant, die van die wittuh strepen maakt in je zwagtuh shirtje, das un goèe volgens duh reclame op TV’. De drogist pakt een spuitbus deodorant, die van de reclame, en vraagt of de man nog iets anders nodig heeft. ‘Ja, un pot groene gèil, om me hâh tuh stèlleâhren, dat ut lekkeâh hard wôhdt en alles goed oveâhrènd blèft staan, duh hele dag’. De drogist zet snel een pot gel, groene, op de toonbank en slaat alles aan op de kassa omdat hij het nu wel genoeg vindt, er liggen inmiddels een aantal mensen dubbel van het lachen op de vloer, maar de “drogister” kan niet alles waarderen wat de klant door zijn zaak loopt te brullen… ‘Anders nog iets van uw dienst?’ vraagt de drogist. De man is echter klaar en tast in zijn portemonnee om af te rekenen. Met een ‘mazzuhl, ik ga lekkeâh me steâhrretje insmeâhren’ verlaat de man tevreden de drogisterij…

Zolkel 2009

~ door Zolkel op 31/10/2009.