Jimmy Rosenberg, Django Reinhardt is terug…
De stof waar mijn kinderen op lopen, ben ik niet waard om te kussen…
Bovenstaande zin komt uit de mond van Jimmy Rosenberg, begenadigd gitarist en alom gezien als de reïncarnatie van Django Reinhardt. Jimmy’s leven staat op dit moment in het teken van afkicken, maar het gaat de goede kant op en hij treed zo nu en dan alweer op. Het Rosenberg Trio met Stochelo Rosenberg laat zien hoe het wel kan en rijgt succes aan succes en treed over de hele wereld op. Jimmy is een gevoelsmens die de strakke hand van zijn vader nodig heeft, nog onder de hoede van zijn vader ging hij ook de richting van wereldroem op. O.a. een zevenjarig contract met Sony heeft Jimmy verpest door stevig aan de drugs te gaan. Toen hij drugs ging gebruiken heeft zijn vader erover nagedacht zelfmoord te plegen, ook een poging ondernomen maar die is niet geslaagd omdat men op tijd hulp kon verlenen. De vader is, al voor de zelfmoordpoging, in de gevangenis belandt omdat hij zijn schoonzoon heeft omgebracht nadat hij erachter kwam dat die zijn dochter en kleinkinderen mishandelde. Een voorbeeld van hoe die man in elkaar steekt, kom niet aan zijn kinderen. Tegen Jimmy heeft hij gezegd dat hij zijn handen zou breken als die nog eens drugs zou gebruiken. De vader kiest voor het leven van zijn zoon boven de muziek die Jimmy uit zijn gitaar tovert. De vader bepaald en beschikt in dit gezin. Toen hij wegviel om de gevangenisstraf te ondergaan, voor de moord op zijn schoonzoon, viel de controle weg en ging Jimmy hard achteruit. De moeder heeft Jimmy toen ondergebracht in een buitenlandse kliniek om af te kicken van de drugs. Ook zij is erg betrokken bij het wel en wee van haar kinderen, zoals een goede moeder dat in het algemeen zal doen. Het lijkt op dit moment zijn vruchten af te werpen zodat, samen met de hulp van familie en anderen, Jimmy de gitaar en zijn carrière weer op kan pakken.
Dit is in een aantal zinnen de samenvatting van een documentaire die doorspekt is met schitterende muziek van Jimmy en zijn naasten. Wat mij vooral opviel was dat als hij ook maar een gitaar oppakt hij er ook direct op speelt, wat voor gitaar het ook is. Niet eerst stemmen of een beetje jammen, nee, direct gitaarspel van grote klasse. De emoties druipen ervan af in deze documentaire, in muziek en woord. Ik heb de beelden inmiddels een aantal keren bekeken en iedere keer weer liepen mij de rillingen over mijn rug. Hoe de muziek, en de emoties, van een wereldfenomeen je kunnen raken. Oordeelt u zelf…
Update oktober 2009
Op dit moment is het stil rond Jimmy, concerten zijn om gezondheidsredenen afgezegd en op internet is echt niets meer te vinden hoe het is met onze vriend. Hopelijk gaat alles goed en gaan we hem snel weer live zien, waar dan ook…
Zolkel 2008
Reageer