Schilderachtige Duinen…
Tijdens een wandeling over een favoriet wandelpad in de duinen bij Wassenaar werd ik weer eens verrast door een ontmoeting met een bijzonder persoon. Midden op het pad op een opvouwbaar stoeltje zat iemand te tekenen, met houtskool was de heer bezig het landschap zoals hij dat zag te vereeuwigen. Natuurlijk loop ik niet door en nieuwsgierig als ik ben begin ik een praatje, vroeg of de tekening zo af was en of hij er thuis verder mee zou gaan. Dit bleek zo te zijn want de man vertelde mij dat hij het thuis in zijn atelier zou afmaken met krijt om nog wat details te accentueren. Hij was tekenleraar geweest op school en tekende zijn hele leven duinlandschappen en andere stukjes natuur, als het maar ruig is….
Hij begon in te pakken omdat hij nog ergens anders een schets op papier wilde zetten en we namen afscheid. Op het moment dat hij weg fietste bedacht ik me dat ik wel een foto van de tekening had kunnen nemen en ook nog een foto van het uitzicht zodat ik een vergelijking zou hebben, maar tekenaar was al tussen de glooiingen verdwenen…. Ik vervolgde mijn wandeling richting Meyendel en was een half uurtje onderweg toen ik de tekenaar weer zag staan. Hij zag mij ook en riep me al van verre aan, zonder te groeten. Kom eens hier riep hij, dan zal ik je laten zien wat ik nu precies zoek in het landschap om op papier te zetten… Bij hem aangekomen draaide ik me in de richting die hij aanwees en zag….. duinen! Tijdens zijn uitleg ging ik anders kijken naar die duinen en zag wat hij bedoelde, hij is op zoek naar welvingen en golven die je inderdaad gaat zien als je kijkt door de ogen van een kunstenaar. Hij had nog geen streek met zijn Zweedse houtskool gezet en ik nam de gelegenheid te baat om een paar foto’s te maken van het landschap wat hij zou gaan tekenen, ik was in tien seconden klaar en hij zou nog drie uur daar zitten verzekerde hij mij lachend…
Ook in andere zaken blijkt het een ondernemend heerschap te zijn, vertoeft ook vaak in de bergen van Noorwegen om daar te tekenen op grote hoogte. Wandelen doet hij ook maar dan in Noorwegen samen met een groepje vrienden en dat zijn dan stukjes van rond de honderdtwintig kilometer waar ze dan wel een weekje zoet mee zijn. Zo’n wandeling wordt dan altijd in stijl afgesloten met een flinke braspartij want tijdens zo’n wandeling komen ze bijna geen mens tegen en in de berghutten ligt niet altijd vers brood. Van mij mag hij, later kwam ik erachter dat ik met Wierd Wagenmakers te maken had en heb zijn tentoongestelde werk in Galerie de Molen in Wassenaar kunnen zien. Ook was daar de tekening aanwezig waar ik de eerste streken toen van heb mogen waarnemen. Ook ik beloon mijzelf als ik mijn rondje Meyendel heb gemaakt. Met een biertje wat in mijn koel/fietstas op mij heeft liggen wachten. Ik drink dit altijd op hetzelfde plekje op, vlak bij de waterpomp tegenover hotel Duinoord staat een leuk bankje in de duinen, een bankje met de leuke tekst: Diny, hier in de stilte vind ik jouw zachtmoedigheid…waarvan akte.
Hieronder foto’s die ik onderweg genomen heb, om een idee te geven van de omgeving tijdens deze wandeling
Zolkel 2007
Reageer