Mijnheer Piët
Op de zondag dat de Tour de France 2006 zijn finish had in Parijs ben ik ook een stukje wezen fietsen, het zou een dag worden die ik nooit meer zal vergeten. In de duinen op weg van Wassenaar naar Katwijk streek ik op een bankje neer, even een sigaartje, een slok water en de vele mensen bekijken die langs reden was mijn bedoeling. Het zou bij één persoon blijven en wel de man die tegelijkertijd op hetzelfde bankje zijn zinnen had gezet, hij wenste mij goedemorgen en ik groette terug en vroeg of hij het erg vond als ik een sigaartje opstak, ik had er nog net de brand er niet in gestoken. Meneer had er geen problemen mee en vertelde me dat hij tot twee jaar geleden ook sigaren en pijp had gerookt maar er toen mee gestopt was, op negentigjarige leeftijd!!! Hij was zijn nieuwe fiets aan het uitproberen, de vorige was te zwaar hoewel die van de nieuwste snufjes en de beste versnellingen was voorzien. Nu een fiets met twaalf versnellingen stelde ik snel vast, ook niet onaardig voor een 92 jarige!. Hij maakt er nog regelmatig zijn rondjes mee, vertelde meneer mij, van Den Haag naar Katwijk en dan weer terug, Hetzij op de heenweg hetzij op de terugweg door de duinen, dit liet hij van de wind afhangen en dat vind ik niet onverstandig. Is zeker aan te raden voor mannen van mijn leeftijd, ik ben vijftig, en dus ook deze grijze eminentie zal daar vast iets aan hebben, lekker voor het windje naar huis.
We kwamen te spreken over de Tour de France, ook hij vond de slotetappe niet belangrijk genoeg om voor thuis te blijven. Ik vroeg hem of hij weleens in Parijs was geweest en dat beaamde hij direct, vertelde er ook bij dat hij veel wandelde in Frankrijk vroeger. Op zijn 65e heeft hij de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela gelopen samen met een vriend, van een plaatsje in het oosten van Frankrijk hebben ze een tocht van 2300 kilometer gelopen in drie maanden tijd. Eerst van oost naar west door Frankrijk en toen afgezakt naar beneden, na de Pyreneeën gepasseerd te zijn was het nog 800 km, een hele wandeling dus voor deze eminentie…maar zeker voor een ieder van ons, gewone stervelingen!!.
Mijnheer Piët heeft zijn hele leven gewijd aan fysiotherapie en de daaraan verwante therapieën. Meerdere behandelmethoden zijn door Piët naar Nederland gehaald, hij was altijd op zoek naar nieuwe mogelijkheden om zijn patiënten te helpen. Zo heeft hij de haptonomie vanuit Denemarken gehaald en ook een therapie, waarvan mij de naam ontschoten is, vanuit het toenmalige Oost-Duitsland. Deze heer heeft tot zijn 78e jaar een praktijk gehad en moest stoppen omdat zijn handen het zware werk niet meer aankonden, anders was hij nog jaren doorgegaan. Ook zijn er studieboeken van zijn hand die nu nog steeds gebruikt worden bij opleidingen tot fysiotherapeut bijvoorbeeld, iedere fysiotherapeut zal de naam Piët herkennen…..
Mijnheer Piët heeft op mij een onvergetelijke indruk gemaakt….een ontmoeting als deze koester ik in mijn hart en mijn belangstelling voor lange wandelingen heeft toen wortel geschoten…
Zolkel 2007
[...] Dit doel is ontstaan na een gesprek dat ik had met een grijze eminentie in de duinen van Wassenaar. Mijnheer Piët heeft toen een ongelofelijke indruk op mij gemaakt en ik heb besloten, gedeeltelijk, in zijn [...]